شمارهٔ ۱ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و ششم: در صفت گریستن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون جان دلم ز سیر،چون برق شدند
مستغرق او، ز پای تا فرق شدند
این فرعونان که در درونم بودند
از بس که گریستم همه غرق شدند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر احساسات عمیق و درونی خود را بیان می‌کند. او به طور نمادین می‌گوید که عشق و غم او مانند برق به شدت او را درگیر کرده است و همه حسرت‌ها و دردهایی که در وجودش بوده، به خاطر گریه و غم و درونیاتش غرق شده‌اند. در واقع، او از مبارزه با احساسات منفی و وجود فرعون‌های درونی‌اش سخن می‌گوید که با قدرت احساساتش نابود شده‌اند.