شمارهٔ ۱۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوینده از بی‌خبری و تلاش‌های بی‌ثمر خود در طول زندگی سخن می‌گوید. او به این نتیجه می‌رسد که حتی با زحمت بسیار و امید به کسب دانش و هنر، در پایان تنها به ناتوانی و ناکامی رسیده و مانند پیرزنان ناراحت و نالان شده است.