نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از حادثهٔ آب و گلم هیچ آمد

وز واقعهٔ جان و دلم هیچ آمد

حاصل به هزار حیله کردم همه چیز

تا زان همه چیز حاصلم هیچ‌ آمد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که از تجربیات و حوادثی که در زندگی‌اش پیش آمده، هیچ نتیجه‌ای به دست نیاورده است. او حتی با تلاش‌ها و تدبیرهایش نتوانسته به هدف‌ها یا خواسته‌هایش برسد و در پایان هم هیچ چیز از این تلاش‌ها به دست نیاورده است. این احساس ناکامی و بی‌حاصلی در زندگی‌اش به وضوح بیان شده است.