شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی
یک ذرّه ندید از همه عالم سودی
هر سودایی که بود بسیار بپخت
حاصل نامد زان همه سودا دودی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که دل برای درک و فهم جهان به شدت مشغول بوده و در تلاش است، اما در نهایت متوجه می‌شود که از این همه تلاش و دغدغه، هیچ فایده‌ای به دست نیاورده است. او به این نتیجه می‌رسد که هرچه خیال و آرزو در سر داشت، در عمل نتیجه‌ای برایش نداشته است و همه آن افکار به نوعی بی‌فایده مانده‌اند.