شمارهٔ ۱۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس حیرت و ناامیدی شاعر هستند. او در میان آشفتگی و غوغای زندگی احساس درماندگی می‌کند و از سوختن دیگران و بی‌تفاوتی آن‌ها نسبت به دردش غمگین است. در پایان، او با تنهایی خود مواجه است و از خود می‌پرسد که چه کاری از دستش برمی‌آید.