شمارهٔ ۳۳ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل! دانی که او سزاوار تو نیست
چه عشوه فروشی که خریدار تو نیست
ای عاشق درمانده! بیندیش آخر
دل برکاری منه که آن کار تو نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دل خود می‌گوید که به کسی عشق ورزیده که شایسته‌ی محبت او نیست و به او توجهی ندارد. او از عاشق درمانده خواسته است که با عقل فکر کند و دل خود را صرف کارهایی نکند که شایسته‌ی او نیستند.