نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر روز به عالمی دگرگون برسی

هر شب به هزار بحر پرخون برسی

گفتی: «برسم درو و باقی گردم»

چون کس نرسد درو، درو چون برسی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تغییر و تحول زندگی اشاره می‌کند و این که هر روز با تجربیات جدید و هر شب با چالش‌ها و سختی‌های بیشتری مواجه می‌شود. او از رسیدن به هدفش سخن می‌گوید و می‌گوید که اگر به مقصد برسد، با وجودی که دیگر کسی به آنجا نمی‌رسد، برای او جایگاه مادام‌العمر خواهد بود.