شمارهٔ ۴۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر احساساتی عمیق و ناامیدی را بیان می‌کند. او می‌گوید اگر از جانش بگوید، حیران و سرگردان خواهد شد و اگر از دلش بگوید، همین حالت را خواهد داشت. او به این نتیجه می‌رسد که باید به عجز و ناتوانی خود اعتراف کند، اما می‌گوید هیچ کس نمی‌تواند از او عاجزتر باشد.