شمارهٔ ۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از عدم خوش‌شانسی و بدبختی خود گله دارد و می‌گوید که هیچ خوشبختی و امیدی در زندگی نمی‌بیند. او در برابر مشکلات، تنها اشک و اندوه خود را می‌بیند و به این نکته اشاره می‌کند که همه چیز در زندگی‌اش بی‌فایده است و فقط باد و هیچ چیز دیگری هر از گاهی به آن سر می‌زند.