نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

روزی که ز خود شوی توناچیز آخر

توحید رهاندت ز تمییز آخر

بسیار کشیدیم و دگر در پیشست

آری،‌جانا! بگذرد این نیز آخر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مفهوم توحید و رهایی از تفکیک اشاره می‌کند و می‌گوید که روزی که از خود و دنیا فارغ شوی، به حقیقت و وحدت واقعی درمی‌یابی. او همچنین به سختی‌ها و دشواری‌هایی که در زندگی کشیده‌اند اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که این مشکلات نیز به پایان خواهند رسید. در نهایت، پیامی از امید و پذیرش گذر زمان در زندگی نهفته است.