شمارهٔ ۱۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از احساسات عاشقانه و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عاشق با وجود درد و رنجی که می‌کشید، خوشحال است که به خاطر معشوق خود، دل را در پای او نهاده و حتی بی‌سر و سامان هم باشد، باز هم احساس رضایت و خوشحالی دارد. به عبارتی، عشق برای او ارزشمندتر از هر چیزی است.