نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۹ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گفتم به بر سوختهٔ خویش آیی

تو پادشهی کی بر درویش آیی

سرگشته همی روم به هر کوچه فرود

تابوک به یک کوچه توام پیش آیی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق خود می‌خواهد که به او نزدیک شود و با او ملاقات کند. او به شدت در جستجوی معشوق است و از سردرگمی خود در کوچه‌ها سخن می‌گوید. شاعر به او می‌گوید که اگر پادشاهی، پس چگونه بر درویش (آدمی نیازمند و بی‌چیز) وارد می‌شود؟ در نهایت، انتظار دارد که معشوق‌اش هر چه زودتر به او بپیوندد.