شمارهٔ ۴۸ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای تیرگی زلف توام دین افروز
وی روشنی روی توام راه آموز
من در شبم از تو روز میخواهم، روز
و افسردهام از تو سوز میخواهم، سوز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این جملهها از اشعار عاشقانه شاعر به تصویر کشیدن عشق و خواستههای او هستند. او با تعبیر تاریکی زلف معشوق از دین و نور روی او به عنوان راهنمایی یاد میکند. او در شب زندگیاش از نور (روز) میخواهد و از سوز عشقش، برای مقابله با افسردگیاش، کمک میطلبد. بهطور کلی، شاعر احساس نیاز و وابستگی عمیق خود به معشوقش را بیان میکند.