شمارهٔ ۵۷ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا ز ره دراز میآیم من
با سینهٔ پر نیاز میآیم من
چندان که مرا ز پیش خود میرانی
پیش تو به دیده باز میآیم من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و longing خود صحبت میکند. او با قلبی پر از نیاز و آرزو به سوی محبوبش میآید، حتی اگر محبوب او را دور کند. هرچه بیشتر از او فاصله بگیرد، شاعر با اشتیاق بیشتری به نزد او باز میگردد.