نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۷ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جانا ز ره دراز میآیم من

با سینهٔ پر نیاز میآیم من

چندان که مرا ز پیش خود میرانی

پیش تو به دیده باز میآیم من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و longing خود صحبت می‌کند. او با قلبی پر از نیاز و آرزو به سوی محبوبش می‌آید، حتی اگر محبوب او را دور کند. هرچه بیشتر از او فاصله بگیرد، شاعر با اشتیاق بیشتری به نزد او باز می‌گردد.