نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب سی‏ام: در فراغت نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر روشنی جمال خودب نمائی

دلها ببری و دیدهها بربائی

چون بند وجود ما ز هم بگشائی

آنگاه ز زیر پرده بیرون آئی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که اگر معشوق زیبایی خود را نشان دهد، دل‌ها را خواهد ربود و چشم‌ها را به خود خیره می‌کند. همچنین، با گشودن بندهای وجود انسان‌ها، معشوق می‌تواند از زیر پرده‌های پنهانی بیرون بیاید. در واقع، این ابیات به تأثیر قدرت و زیبایی معشوق بر روح و دل انسان‌ها پرداخته است.