شمارهٔ ۲۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و رنجی که به خاطر عشق می‌کشد سخن می‌گوید. او می‌پرسد که چرا به شام و روز به خاطر معشوقش رنج می‌برد و به محض دریافت پاسخ، متوجه می‌شود که معشوق به او اجازه نمی‌دهد که در کنارش آرامش یابد و حتی او را بیشتر می‌سوزاند.