نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عاشق تن خود با غم پیوست دهد

هر دم تابی در دل سرمست دهد

با هجر بسازد خوش و بیزار شود

از معشوقی که وصل او دست دهد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عشق و ارتباط عاطفی خود با جسمش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که با غم و درد پیوند خورده و در هر لحظه از زندگی‌اش احساس سرمستی دارد. همچنین، به تحمل هجران و دوری معشوق اشاره می‌کند و اذعان می‌کند که برایش آسان‌تر شده است که با این دوری کنار بیاید و از معشوق خود که به او وصل نمی‌شود، بیزار شود.