نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون کس نرسد به وصل دلخواه ای دل!

تو هم نرسی چند کنی آه ای دل!

می‌پندار‌ی که ره توان برد بدو

هرگز نتوان برد بدو راه ای دل!

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از ناکامی در رسیدن به معشوق صحبت می‌کند. او به دل خود می‌گوید که اگر کسی نتواند به وصال محبوب برسد، تو هم چه فایده‌ای دارد که بی‌نهایت آه بکشی. او می‌فهمد که هرچه تلاش کند، راهی برای رسیدن به محبوب وجود ندارد.