شمارهٔ ۱۹ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چو مهرهٔ مِهر بازی ای سرو سهی
چون از گهر حقیقتی حقه تهی
هرگه که همی حقی به دست تو بود
زنهار چنان کن که ز دستش ندهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بحث درباره ارزش و حقیقت میپردازد. شاعر به شبیهسازی مهرهای در بازی اشاره میکند که بدون حقیقت خالص بیارزش است. او توصیه میکند هرگاه حقی در اختیار داریم، باید آن را با دقت نگهداریم و اجازه ندهیم از دست برود. در واقع، اهمیت نگهداشتن حقیقت و ارزشهای واقعی مورد تأکید قرار گرفته است.