شمارهٔ ۴۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا رخ چون تویی به حس نتوان دید
زر چون بینم به حس که مس نتوان دید
وصل تو به دو دست تهی نتوان یافت
روی تو به دو چشم نجس نتوان دید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به ارتباط و دیدار معشوق اشاره دارد. او می‌گوید که زیبایی و چهره معشوق را نمی‌توان با حس معمولی دید و تنها بر اساس احساسات عمیق می‌توان به درک آن رسید. به نوعی، او به محدودیت‌های حسی انسان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که وجود و جمال معشوق از درک حسی فراتر است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که واقعیات عمیق‌تری در ارتباط با دوست دارند که فراتر از مشاهده ظاهری است.