نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

این خود چه عجایبست کآمیخته‌ای

هر لحظه هزار شور انگیخته‌ای

دیدار تو چون ز حدّ ما بود دریغ

صد پرده ز هر ذرّه درآویخته‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی عشق و شور و شوقی که در دیدار معشوق وجود دارد اشاره می‌کند. شاعر از عجایب و شگفتی‌های وجود معشوق سخن می‌گوید که هر لحظه حس و هیجان جدیدی به او می‌دهد. دیدار عاشقانه او فراتر از توقعات و مرزهای معمولی است و شاعر از این بابت حسرت می‌خورد؛ زیرا این عشق پیچیدگی‌هایی دارد که مانند صد پرده در هر ذره وجود معشوق قرار گرفته است.