نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۰ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گاهی ببریدی و گهی پیوستی

گاهی بگشادی و گهی در بستی

چون در دو جهان نبود کس محرم تو

در بر همه بستی و خوشی بنشستی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به ناپایداری و تغییرات زندگی اشاره دارند. می‌گوید که گاهی ما به حالتی جدا می‌شویم و گاهی به هم وصل می‌شویم. گاهی در قلب خود احساس آزادی می‌کنیم و گاهی خود را محدود می‌سازیم. در نهایت، با وجود اینکه هیچ‌کس را در این دو دنیا نمی‌یابیم که بتواند ما را درک کند، در دل خود را به همه می‌بندیم و به خوشی می‌نشینیم.