شمارهٔ ۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به غم عشق و دلتنگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که دلش توان تحمل این درد را ندارد و مانند شمعی که در آتش می‌سوزد، به زودی خاموش می‌شود. همچنین به این نکته می‌پردازد که در وصال عشق، هیچ آرامشی نیست و می‌پرسد که چگونه می‌توان از آبی که در دریا وجود دارد، نوشید. این تصویر نمادین نشان‌دهنده بی‌نهایی و دشواری عشق است.