شمارهٔ ۷۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر دربارهٔ عشق و جدایی است. او ابتدا از همه کارهای دنیا پاک و بی‌خیال شده و در نهایت به خاطر غم فراق معشوقش به اندوه دچار می‌شود. هنگامی که نتوانسته به وصال معشوق برسد، خود را در آغوش مرگ و خاک می‌بیند.