شمارهٔ ۷۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هم عمر به بوی تو به آخر بردیم
هم لوح دل ازنقش جهان بستردیم
ز امید وصال و بیم هجرت هر روز
صد بار بزیستیم و صد ره مردیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عمر خود که به بوی محبوبش گذشته صحبت می‌کند و اینکه چگونه از مهر و عشق او دل را از نقوش دنیا خالی کرده‌اند. او با اشاره به امید به وصال و ترس از جدایی، بیان می‌کند که در هر روز به‌گونه‌ای زندگی کرده و بارها دچار مرگ روحی شده‌اند.