نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

من با تو بدی نکردم ای بینایی

کاندوه تو میخورم بدین تنهایی

تونیز به اندوه خودم باز گذار

اندوه بر اندوه چه میافزایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به احساس تنهایی و اندوه خود اشاره می‌کند و می‌گوید که به کسی ظلم نکرده است. او از دیگران می‌خواهد تا اندوه خود را بر او نیفزایند و بر تنهایی‌اش نکاهند. به نوعی، احساس همدردی و درخواست برای آرامش را بیان می‌کند.