شمارهٔ ۳۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و سوز و گداز دل گوید. شاعر از احساسات عاشقانه و تنهایی خود صحبت می‌کند و به معشوقه‌اش اشاره می‌کند که هم رهبر و راهنمای اوست و هم در لحظات خلوت و سحر، او را همراهی می‌کند. او از سوختن دلش از عشق می‌گوید و از معشوق می‌پرسد که چه خواسته‌ای از سوزش او دارد.