نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گاهی به خودم بار دهد مستی مست

گاهی ز خودم دور کند پستی پست

گاهیم چنان کند که حیران گردم

تا هست جهان و در جهان هستی هست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تأثیرات مختلف عشق یا حال درونی خود اشاره می‌کند. گاهی عشق او را به اوج خوشحالی و مستی می‌برد و گاهی هم او را به احساس پستی و دوری از خود می‌کشاند. همچنین، او بیان می‌کند که این احساسات و تغییرات او را به حیرت می‌آورند و این تنوع در احساسات همچنان در دنیای وجودش ادامه دارد.