شمارهٔ ۵۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گاهی به خودم بار دهد مستی مست
گاهی ز خودم دور کند پستی پست
گاهیم چنان کند که حیران گردم
تا هست جهان و در جهان هستی هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تأثیرات مختلف عشق یا حال درونی خود اشاره میکند. گاهی عشق او را به اوج خوشحالی و مستی میبرد و گاهی هم او را به احساس پستی و دوری از خود میکشاند. همچنین، او بیان میکند که این احساسات و تغییرات او را به حیرت میآورند و این تنوع در احساسات همچنان در دنیای وجودش ادامه دارد.