شمارهٔ ۱۱ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با جان چه کنم که عشق تو جانم بس
درمان چکنم درد تو درمانم بس
در عشق تو، صد هزار دردست مرا
یک ذرّه گر افزون کنیم آنم بس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی عشق و درد ناشی از آن است. شاعر بیان می‌کند که عشق معشوق به شدت بر جان او تاثیر گذاشته و او درمانی برای این درد نمی‌یابد. همچنین اشاره می‌کند که در عشق، چنان دردهایی دارد که حتی یک ذره افزایش آنها را نیز تحمل می‌کند. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده‌ی عمیق بودن عشق و رنج‌هایی است که در پی آن می‌آید.