شمارهٔ ۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، امدادی از دوش به صدا درمی‌آید و پرده‌های رازها را کنار می‌زند. او جلوه‌ای از دل را به نمایش می‌گذارد و ندا می‌دهد که افرادی که از ما دور مانده‌اند، باید برخیزند و به جمع ما بپیوندند.