شمارهٔ ۱۴ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش آمد و گفت: «در بلا پیوستی
آن لحظه که در چون و چرا پیوستی»
گفتم: «چکنم تا به تو در پیوندم»
گفتا که «ز خود ببُر به ما پیوستی»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به گفتگویی با یک دوست یا فرد مهم می‌پردازد. او اشاره می‌کند که در شرایط دشوار و مشکلات، زمانی که در جستجوی اتفاقات و نتایج بود، آن شخص به او می‌گوید که برای پیوستن به او، باید از خود فاصله بگیرد و به او نزدیک شود. در واقع، این گفت و گو به موضوع اتصال روحی و معنوی اشاره دارد.