شمارهٔ ۹ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش آمد و گفت: گردِ تو حلقه کنیم
پیراهنِ خونینِ دلت خرقه کنیم
ما تخت میان دل ازان بنهادیم
تا طالبِ خویش را به خون غرقه کنیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، فردی به مخاطب خود میگوید که بیاید و دور او حلقه بزنند و پیراهن خونین دلش را بشکافند. او از این سخن میگوید که عشقش را در دل خود به تختی نهاده و آماده است تا معشوق را در عشقش غرق کند. به عبارتی، این اشعار از احساسات عمیق و پرشور عاشقانه صحبت میکند.