شمارهٔ ۱۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به حالتی از سرخوشی و حیرت اشاره می‌کند که در آن صبر و عقلش از دست رفته است. او می‌گوید که در این حالت، یک موجود یا نیرو (دوش) نزد او آمده و لحظه‌ای در کنارش نشسته، سپس او را به خواب خوشی می‌برد و خود از نزد او می‌رود. این شعر حالتی از احساسات عمیق و انتقال به دنیای خیال را به تصویر می‌کشد.