شمارهٔ ۱۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بی‌قراری و استرس شبانه‌روز اشاره می‌کند. او می‌گوید که علی‌رغم مشغولیت‌ها و کارهایی که دارد، همچنان در درون خود احساس ناآرامی می‌کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نمی‌تواند با کسی افشای راز کند، اما به وضوح احساس می‌کند که زندگی‌اش به دور حلقه‌های تکراری و بی‌پایان مشغولیت‌ها محدود شده است.