شمارهٔ ۱۹ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش آمد و گفت: اگر وفا خواهی کرد
دردِ همه ساله را دوا خواهی کرد
نه سود طلب نه مایه با هیچ بساز
گر کار به سرمایهٔ ما خواهی کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به دوش آمدن و گفتن از اهمیت وفاداری و کمک به دیگران اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اگر می‌خواهی به کسی وفا کنی، باید دردی که سال‌ها وجود دارد را درمان کنی. همچنین تأکید می‌کند که نباید به دنبال سود شخصی و بهره‌برداری از دیگران باشی، بلکه باید با نیت خالص و بدون انتظار پاداش به دیگران کمک کنی.