شمارهٔ ۲۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از لحظه‌ای صحبت می‌کند که یک معشوق زیبا به سراغش می‌آید و بر دل و جان او تسلط می‌یابد. او از زیبایی زلف معشوقش سخن می‌گوید و تصمیم دارد که از او جدا شود. اما معشوق با لبخند و زبانی شیرین او را متوقف می‌کند و این نشان‌دهنده‌ی قدرت و جذابیت معشوق است.