شمارهٔ ۳۳ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
امشب ز پگاهی به خروش آمدهای
چونست که مستتر ز دوش آمدهای
در بازارت نمیرود کار مگر
زانست که در خانه فروش آمدهای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به شخصی اشاره میکند که از صبح زود با سر و صدای زیادی به خانه آمده و حالتی مست و شاداب دارد. او همچنین به این نکته اشاره میکند که در بازار، کارها پیش نمیرود مگر اینکه این شخص، که به نظر میرسد نمادی از شور و شوق زندگی است، به خانه آمده باشد.