شمارهٔ ۳۵ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش آمد و گفت: ای وطن بگرفته
دو کون به هم ز جان و تن بگرفته
چون من همهام تو هیچ شرمت بادا
من آمده و تو جای من بگرفته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به وطن خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که وطنش از جان و تن او گرفته شده است. او احساس می‌کند که وطنش به جای او قرار گرفته و از او هیچ شرمی ندارد. به طور کلی، در این شعر، احساس تعلق و درد فراق از وطن به وضوح احساس می‌شود.