شمارهٔ ۲۳ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای نرگسِ صفرا زده سودائی تو
تر گشته و تازه پیشِ رعنائی تو
در هیچ نگارخانهٔ چین هرگز
صورت نتوان کرد به زیبائی تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و تازگی چشمان نرگس مانند محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که محبوبش با وجود درد و غم (صفرا و سودا) همچنان زیبا و شاداب است. شاعر اعتراف می‌کند که هیچ نقاشی نمی‌تواند به اندازه زیبایی او را به تصویر بکشد.