شمارهٔ ۲۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشق رخ تو که کیمیای خطرست
از یک جو او دو کون زیر و زبرست
چون سرپیچم از تو چو هر روز مرا
همچون رخ تو، عشق رخت، تازهترست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت عشق و چهره محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید عشق تو مانند گنجی ارزشمند و خطرناک است که می‌تواند دنیای او را تغییر دهد. هر روز که به تو نزدیک می‌شود، این عشق تازه‌تر و جذاب‌تر می‌شود. در واقع، عشق به محبوب، موجب تحول و نوسازی در زندگی عاشق می‌گردد.