نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از بادهٔ عشق تو خماری دارم

وز هرچه نه عشقِ تو کناری دارم

می در مکش از من سرِ زلفِ تو که من

با هر شکنِ زلفِ تو کاری دارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشقش به معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که به خاطر عشق او در حال مستی و خماری است. او به هیچ چیز دیگری جز عشق معشوقش توجه ندارد و از او می‌خواهد که موهایش را به بازی نگیرد، چرا که هر بار که آن‌ها را می‌بیند، با دلشورگی و احساسات قوی‌ای درگیر می‌شود.