شمارهٔ ۴۵ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به جایگاه والای خود در میان مردم اشاره می‌کند و خود را بالاتر از همه می‌داند. او سربازان را در خور خود می‌بیند و از شخص محبوبش می‌خواهد که در را باز کند تا او را ببیند. در نهایت، دستش را بر سر زلف محبوبه‌اش گذاشته و نشان از عشق و وابستگی خود دارد.