شمارهٔ ۴۶ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا در سر زلفت خم و چین افکندی
بر ماه نقاب عنبرین افکندی
با تو سخنی ز زلف تو میگفتم
در خشم شدی و بر زمین افکندی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از زیبایی و جذابیت موی معشوقهاش صحبت میکند که مانند پردهای زیبا بر چهرهاش افتاده است. او در حین گفتگو درباره زلف معشوقه، دچار خشم او میشود و معشوقه به شدت به او پاسخ میدهد و او را به زمین میزند. این شعر احساسات عشق و تنش در روابط را به تصویر میکشد.