شمارهٔ ۵۵ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر لعل لب تو آب حیوانم داد
ور چشم خوش تو قوت جانم داد
زلف تو به دست سخت میخواهم داشت
من این شیوه ز دست نتوانم داد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت بیان می‌کند که اگر لب‌های معشوقش به او حیات و زندگی بدهند و چشمان زیبا و دلربایش قدرت روح او را فراهم کنند، او همچنان می‌خواهد زلف‌های معشوقش را به چنگ گرفت. او به این نتیجه می‌رسد که نمی‌تواند از این عشق و شیوه‌ی وابستگی دست بکشد.