نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هرکاو رخ تو بدید حیران ماند

وز لعل لب تو لب به دندان ماند

وانکس که سرِ زلفِ پریشانِ تو دید

کافر باشد اگر مسلمان ماند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها شاعر به زیبایی و جذابیت چهره معشوق اشاره می‌کند. هر کسی که زیبایی او را می‌بیند، شگفت‌زده و حیران می‌ماند. لب‌های زیبا و لعل‌گون او باعث می‌شود که دیگران در سکوت و حیرت باقی بمانند. همچنین، کسی که زلف‌های پریشان او را می‌بیند، اگر هم مسلمان باشد، در برابر این زیبایی به نوعی کافر می‌شود چرا که نمی‌تواند خود را کنترل کند. در کل، این اشعار به قدرت فوق‌العاده زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر دل‌های مردم می‌پردازد.