شمارهٔ ۶۵ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در زلفِ تو صد حلقهٔ دیگرگون است
هر حلقهٔ او تشنهٔ صدصد خون است
مینتوان گفت وصفِ زلفت چون است
باری ز حساب عقل ما بیرون است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی زلف معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که زلف او دارای حلقه‌هایی است که هر کدام به نوعی تشنه عشق و خون دل هستند. او می‌گوید که نمی‌توان به درستی وصف این زیبایی را با عقل توضیح داد، زیرا فراتر از فهم انسانی است.