شمارهٔ ۶۷ عطار
عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر کشته شوم کشته به نامِ تو شوم
ور بندهٔ کس شوم غلام تو شوم
چون دست به دامِ زلفِ تو مینرسد
هم آن بهتر که صیدِ دامِ تو شوم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر با ابراز عشق و اعتقاد عمیق به محبوب، از آمادگی خود برای فدا کردن جان و جان و دل در راه او صحبت می‌کند. او می‌گوید اگر کشته شود، دوست دارد به خاطر نام او کشته شود و اگر بنده کسی شود، می‌خواهد غلام او باشد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که اگر عشق به او به دام بیفتد، این را بهتر از هر چیز دیگری می‌داند.