شمارهٔ ۶۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی موهای معشوقه‌اش اشاره می‌کند که همچون زره به هم بافته شده و چنان است که گویی هزار رشته از نَوَفَه (نوعی گیاه خوشبو) گسسته شده است. همچنین زنجیری که بر سر طره‌های مشکی او وجود دارد، زیر تابش خورشید درخشش خاصی پیدا کرده است.