نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۶ عطار

عطار نیشابوری / باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی کمرِ عهد و وفا باید بست

زنّارم ازان زلفِ دو تا باید بست

چون کارِ من از لبِ تو مینگشاید

دل در سرِ زلفِ تو چرا باید بست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به دوری و وفاداری خود اشاره دارد و از زلف معشوقه‌اش صحبت می‌کند. او می‌پرسد که تا چه زمانی باید به این عهد و وفا پایبند بماند، در حالی که دلش همچنان به زیبایی و لب معشوقه‌اش وابسته است و نمی‌تواند خود را از آن آزاد کند. شاعری احساسات عاشقانه و درد و رنج ناشی از فراق را به تصویر می‌کشد.