شمارهٔ ۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق و دلدادگی خود صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که به خاطر ستم و زخم‌های عشق، هر لحظه در حال تغییر و دگرگونی است. همچنین از زیبایی و جذابیت چشمان معشوقه‌اش می‌گوید که او را مجذوب کرده و با تیر مژگانش دلش را تسخیر کرده است. در انتها، شاعر از معشوق می‌خواهد که با توجه به این احوالش، به او نزدیک‌تر شده و بر جانش تسلط یابد.